Tjha, die negen maanden waren niet de creatiefste van mijn leven. Ik was al content dat ik iets in elkaar geflanst kreeg zonder de boel onder te kotsen of in slaap te vallen.

Vandaag met restjes wasco’s ons experiment nog eens overgedaan.

Wat heb je nodig?
- oude restjes wasco
- pannetje met warm water
- lege conserveblikjes (zoveel als dat je kleuren wasco hebt)
- plastiek lepeltjes
- vorm voor ijsblokjes (eentje die je niet meer nodig hebt achteraf)

Hoe ga je te werk?
- Breek de wasco in stukjes en sorteer ze op kleur. Ik doe alle schakeringen van een zelfde kleur bij elkaar.
- Doe de gesorteerde stukjes in een blikje. Gebruik voor elke kleur een ander blikje.
- Zet het pannetje met water op het vuur en zet er een blikje in. Zo kunnen de wasco’s smelten. Bij mij ging het blik steeds drijven. Ik heb het opgelost door de fluitketel boven op het blik te zetten. Gebruik een plastiek lepeltje om te roeren.
- Wanneer de inhoud van het blikje gesmolten is, giet je het in de vormpjes.
- Herhaal dit tot je alle kleurtjes hebt opgebruikt. Je kan ook regenboogkleurkrijtjes maken door overschotjes bij elkaar te gieten.
- Laten afkoelen en klaar! Je kan kleuren.

Oskar is er helemaal weg van. Hij vindt de vissen fantastisch. Ik <3 de aardbeien.

- Piraten T-shirt van Zara. Vorig jaar gekocht.
- Broekje dat ik zelf gemaakt heb. Stof gekocht bij Vermiljoen. Volgens mij is het stof van het Japanse Kokka, maar dat weet ik niet meer zeker. Het voelt aan als stof van Kokka. Vanachter maakte ik twee zakjes die ik voerde met rode tricot van een oude pyjama van mij.
- Gympjes van Zara. Vandaag gekocht. Maat 25!

De foto’s zijn weer van een bijzonder hoge kwaliteit. Mijn model wou niet echt meewerken…

Dus bedacht meneer F gisteren dat het misschien zou helpen als de trein zijn eten bracht. Na een beetje Googlen kwamen we dit tegen:

(bron: http://www.designspray.de/)

Ik werd helemaal lyrisch. Vooral die beker die een tunnel is… waaaaw! Wou meteen op BUY klikken, maar toen zei de praktische kant in meneer F: “En wat als het niet helpt? Dan hebben we 30 euro uitgegeven aan een broodplankje dat niemand gebruikt.”

Owke…

Dan maar eens zelf geprobeerd met de treinbaan die we al hebben. Een succes kunnen we het niet noemen. De boterhammen werden nog altijd even vies bevonden, maar hey… meneer F en ik hebben ons wel geamuseerd.

Tjah, er was geen ontkomen meer aan… nog een doktersbezoekje met Oskar. Deze keer maar opnieuw naar de huisarts. Hij moet aan de aerosol en de antibiotica. Antibiotica daar zijn we hier niet zo’n fan van, maar de huisarts vond het niet ok dat hij al meer dan een week koorts heeft. En ik ook niet trouwens.

Jep, je leest het goed… we zijn bij de huisarts geweest. Gek genoeg weet zij Oskar wel te kalmeren (in tegenstelling tot onze kinderarts… maar hey, O heeft natuurlijk wel een lange en niet zo leuke geschiedenis met de KA). Oskar wou er zelfs al niet meer weg, hing aan haar been en zat de hele tijd te vertellen. Hij vindt de huisarts precies een toffe. Ik denk dat we vanaf nu dus gewoon bij haar blijven gaan.

En ondertussen ben ik ook geveld. Verstopte melkklieren, peins ik. Heb vannacht tussen twee matrassen geslapen en alles een beetje afgekneld. Zeer dat dat doet. En mottig dat ik ben. Gelukkig zijn er warme kompressen.

Zoek de verschillen!

Nachten zoals deze zijn niet erg bevorderlijk voor mijn humeur. Ik weet niet wat het is, maar ik vind het thuisblijfmamaschap op zo’n momenten ongelooflijk oneerlijk en zwaar.

Gelukkig maakt mijn aapje mij op zo’n momenten weer aan het lachen: Oskar zet zijn bril op om televisie te kijken. Net nu ik verlost ben van dat onding!!

En oja… Oskar zei deze ochtend dat hij geen luier meer aan wou en is ook de hele dag op zijn potje gaan zitten. Gewoon zomaar uit zichzelf. Allez, ik ben eens benieuwd hoe lang het deze keer gaat duren voor hij het weer beu is. Sinds hij 14 maanden is, heeft hij af en toe zo van die buien. Dan denkt hij dat hij zonder luier kan, maar na 2 dagen merkt hij dat het toch een beetje te veel werk is en kiest hij toch weer voor een luier.

Deze keer heb ik echt het gevoel dat zijn lichaam ook eindelijk mee kan met wat hij zich in zijn hoofd heeft gehaald. Ofja. Dat denk ik.

Oskar heeft zich verstopt tussen de herbruikbare luiers die hangen te drogen. Zoeken dat ik heb moeten doen! ^O^

En voor de rest? Snot, snot en nog eens snot. We krijgen de thee met honing en gember niet aangesleept.

Wat is dat toch met mijn kind? Elke keer ik een fototoestel bovenhaal, vlucht hij naar het donkerste hoekje van ons huis. Gecombineerd met mijn fotografietalent levert dat nogal mottige foto’s op. En te zeggen dat ik nog fotografieles heb gehad. Niet dat die lerares erg onder de indruk was. Ik ben waarschijnlijk de eerste in heel de geschiedenis van communicatiebeheer die bijna (ze gaf me een herkansing voor de examenopdracht… oef!) een herexamen voor fotografie had.

Anyway, here we go… Wat draagt Oskar?

- mijn zelfgehaakte pixie hat (eigenlijk alleen voor de foto, want je kan toch niet binnen met een muts op zitten?)
- de gilet ‘Le Pépé’ van Le Fabuleux Marcel de Bruxelles, een zalig ding dat ik gelukkig voor onze bankrekening in een outletwinkel heb gekocht.
- een longsleeve van Smafolk met race auto’s op (online gekocht bij Hollekebolleke.be)
- nog eens de N.F. Jeans
- Crocs van Mickey Mouse (online gekocht op de site van Crocs zelf)

Resultaat van mijn weekje bankhangen…

Kersen en een bes/tomaat/... voor in het keukentje van O

Prei en kersen voor in het keukentje.

Spaghetti met gehaktballetjes en een gevulde olijf. Wat een mens toch allemaal niet doet om zijn kind aan het eten te krijgen. Niet dat hij dit moet opeten, maar ik wil hem een 'goed' gevoel geven bij eten. Ofja, kweetnie.

In opdracht van O... een ei met ogen en een mond. Echt, die ogen en de mond vond hij heul heul heuuul belangrijk.

2 Pixie Hats: afgewisseld tussen stokjes en double crochets (Jaha... ik heb leren haken op Youtube... ik ken de Nederlandse termen niet.) Het blauwe mutsje is van katoen en voor O. Het groene met rood én bloemetjes (je ziet ze bijna niet door mijn fotografiekunsten) is voor een meisje dat ik alleen maar ken van een foto op Facebook. Maar hey, haar mama ken ik wel uit een ver schoolverleden.

Iemand nog wensen nu ik toch bezig ben? Een sjaleke, WCrolhoudertje of pannenlapke? I am at your service.

Je kan niet geloven hoe blij ik daarmee ben. Baby’s allemaal goed en wel, maar geef mij toch maar een peuter. Met terrible twos en al. (Ik zal mij deze uitspraak nog wel beklagen, maar kom.)

Ik kan er echt van genieten om samen met O dingen te doen. Koekjes bakken of knutselen. En ik meen ook echt… samen dingen doen, hé. Niet hij die het hele huis vol verf smeert en ik die erachteraan loop met een emmer met sop. Nee, Oskar schildert een tractor, een poes, papa of een trein en ik strooi glitters op de kaarten.

Echt gek hoe hij opeens ook echt dingen tekent en schildert zonder daarbij het hele huis op zijn kop te zetten. Alleen een nat doekje over de tafel en het was weer proper.

Let maar niet op de beroerde toestand van ons fotomodel. Hij heeft een keelontsteking en is niet al te fit. En oja, die herbruikbare zakken van Carrefour… echt handig als kliederschort. Gewoon 3 gaten in snijden et voilà… le nouveau kliederschort est arrivé!