Nomnomnom. Over eten.

Ik krijg nog wel elke dag vragen van andere mama’s over hoe ik dat toch gedaan heb om Oskar aan het eten te krijgen. Veel zinnigs heb ik daar meestal niet op te zeggen, behalve dan het advies dat mijn mama me heeft gegeven: KALM BLIJVEN.

Tjah.

Elk kind is anders. Bij de een werkt meehelpen in de keuken, bij een ander kindje zijn/haar bordje versieren. Bij Oskar was het vooral zoeken naar texturen en kleuren. Oskar houdt niet van “mush” en “mixed”. Vrije vertaling: alles wat niet krokant is en meer dan één ingrediënt heeft, moet hij niet hebben. Ik herinner me nog goed drama’s in hotels waarbij hij de eieren niet krokant genoeg vond en wij toch maar de stad wilden verkennen en we dus maar zijn bord met roerei besloten mee te nemen en daar dus de hele dag mee moesten rondzeulen tot ze krokant genoeg waren geworden. Echt, dat hij nog nooit een voedselvergiftiging heeft opgelopen!?

Even op een rijtje wat ons heeft geholpen:

1. Eten scheiden. Oskar wil zien wat hij eet. Hij wil geen saus, soep of puree, want dan weet hij niet wat er in zit. Wat ons hielp zijn deze bordjes en deze brooddozen. Oskar eet dus meestal hetzelfde als ons, maar dan gewoon alles gescheiden. Echt meer werk is dat niet, want ik hou gewoon altijd wat dingen apart. Naarmate hij steeds beter ging eten, ging ik ook ingrediënten die hij zeker at en kende met elkaar mengen. Zo eet hij nu wel al spaghetti met saus met brokjes (groenten, gehakt…) in.

2. Hier is de regel in huis dat je van alles proeft. Lust je het niet dan hoef je het niet op te eten. MAAR voor je geproefd hebt, roepen dat je het niet lust… dat kan niet. Als we aan tafel gaan zet ik altijd gewoon het eten op tafel. Oskar proeft. Als hij het lust, eet hij hetzelfde als ons. Lust hij het niet dan krijgt hij toch de ingrediënten apart.

3. Nieuwe dingen proberen. Alle kinderen lusten druiven dus mijn kind zal dat ook wel lekker vinden. Mis. Oskars lievelingseten: zeewier, citroenen, quinoa, couscous, chia zaadjes, zonnebloempitten, kokosmelk, amandelmelk… (Naast frietjes, hamburgers en hot dogs natuurlijk.) En alhoewel ik mij blauw erger aan de marketing rond ‘super foods’ ben ik toch een hele grote fan van chia seeds en consorten.

4. Snacks! Gezonde snacks, welteverstaan. Kinderen zijn niet gemaakt om drie keer per dag stil te zitten aan tafel en hun bord leeg te eten. Ofja, toch niet de mijne. Oskar eet om de twee uur een snack. Meestal maak ik dan een bordje klaar met groenten, fruit, nootjes… Ik leg er altijd ook 1 nieuw ding bij dat hij dan moet proeven.

11071086_10152903498579900_7985495966712599721_n5. Hier moet er alleen aan tafel gegeten worden tijdens het avondeten. Waar O zijn ontbijt of middagmaal op eet moet hij zelf weten. Meestal doen we dat samen op de bank. Tijdens het avondeten vinden we het wel heel belangrijk dat hij aan tafel zit bij ons, maar een keer hij genoeg op heeft… mag hij gewoon van tafel. Eten moet plezierig blijven voor ons allemaal, weetjewel. Ik wil geen drama aan tafel.  Als er vriendjes komen en die moeten wel aan tafel eten/blijven dan doen we dat natuurlijk ook. Kwestie van een beetje respect voor je gasten te hebben. En als we ergens op bezoek zijn, volgen we gewoon de regels daar. Oskar weet dat en heeft daar nog nooit echt moeilijk over gedaan. Denk ik.

6. Snoepen mag. En hot dogs ook. En hamburgers en frietjes ook. Alleen niet elke dag. :)

Dit zijn my five cents. Ik ben geen voedingsdeskundige, geen dokter en ik heb ook niet de waarheid in pacht. Dit zijn gewoon de dingen die ons helpen met het omgaan met een ‘kieskeurige’ eter. Als je er iets aan hebt… jeuj!

Otis’ first Rodeo and Oskar’s third! Yeeha!

The Houston Livestock Show and Rodeo, daar wordt hier elk jaar zwaar naar uitgekeken. Niet dat ik een excuus nodig heb om mijn boots te dragen, maar tijdens de Rodeo valt het niet zo op dat ik nog nooit van mijn leven op een paard heb gezeten en eigenijk allergisch ben voor hooi en alle dieren met een vacht.

Voor Oskar en Freek is het ook altijd feest, want dan kunnen ze naar hartelust op de landbouwbeurs ronddwalen. Terwijl zij naar tractors en auto’s kijken, kijk ik meestal mensen. Veel mensen. Zotte mensen. Mensen in boots en cowboy hoeden. Stoere cowboys met een babymeisje met een grote bloem in het haar in een draagdoek op de buik. Hoogbejaarde cowboys in lange leren jas die foto’s maken met hun iPhone. Cowgirls in glitterboots en hotpants waar hun billen net niet in passen. Pasgeboren baby’tjes met boots en hoeden. Kindjes in een camouflage buggy. Iedereen cowboy/cowgirl. Een beetje Dr. Quinn, Medicine Woman meets Duck Dynasty. Ja, echt.

5

4

3

7

Eindelijk! Een echte hoed. Een lieve mevrouw hielp hem met de juiste uit te zoeken, want hij had nogal veel vereisten voor zijn hoed: stro, bruin touw… “Ik zie dat je iets in je hoofd hebt en dat je alleen maar die hoed wil,” zei de mevrouw.

 

8

Daarna mocht hij zijn eigen lasso maken. Hij koos rood, oranje en blauw touw.

 

9

13

11
12
10
14

16

17

18
rodeo20

 

Kleuren ontdekken met regenboogwater

Niets origineels aan deze post. Gewoon hier gevonden via de redding in babytijden: Pinterest. Mommy brain, hé.

Wat heb je nodig?

blog_regenboog_5

Hoe ga je te werk? 

Zet alle glazen op een rijtje en vul ze voor driekwart met water. Druppel in het eerste glas wat voedingskleurstof, sla een glas over en druppel een ander kleurtje in het volgende glas. Ga zo door. 
blog_regenboog_6

Maak van het keukenpapier rolletjes en verbind de glazen met elkaar, zoals hier:

blog_regenboog_7

Wacht. Een paar dagen. En dan krijg je dit:

blog_regenboog_8Was dit nu leuk? Euhm, tjah. Als het werkt, is het wel leuk om de kleuren in elkaar te zien overlopen. Maar… je kan het al raden… het werkte dus niet. Ik heb toen Oskar even niet keek stiekem het experiment een beetje geholpen.

Rainy days are the best!

11062365_10152897961114900_4979135298148431255_n

Gisteren maakte ik deze foto van Oskar in de regen. Een jaar geleden had ik daar met tranen in mijn ogen en gebalde vuisten gestaan. Gisteren keek ik naar de twee torens in de mist en verbaasde ik mij erover hoe mooi de parking van een supermarkt er in de gietende regen kan uitzien. En ook al stond ik in de gietende regen met twee kindjes, een buggy en 2 autostoelen te wachten op een taxi en kwamen we net van bij de pediater… ik kon toch nog ergens the silver lining zien.

Ik maakte er vlug een foto van, omdat ik dit moment voor altijd wou vastleggen. Omdat ik besefte dat ik in mijn eentje best veel kan. Omdat ik sterk ben.

Als je als mama van twee Texas kan overleven zonder auto… dan betekent dat wel wat.

#zeiOskar in 2014

Vroeger had ik in mijn navigatiemenu een knop ‘Oskarisms’ staan. Heb die er een tijdje terug afgehaald, omdat het niet al te up-to-date meer was. Heb zijn uitspraken wel allemaal trouw opgeschreven. Hier zijn de uitspraken van 2014 en een paar van 2015. 2013 volgt nog wel een keer. Have fun. (Chronologisch van nieuw naar oud.)

“Mama, je moet de kaka van Otis eigenlijk als een cadeautje van de natuur zien, hé.”

“Ik ben mezelf niet meer. Wat mis ik mijzelf van toen ik drie was. Nu act ik niet meer als mezelf, mama.”

“Mama, ik heb eens zitten denken… Als dino’s kunnen uitsterven. En leeuwen. En andere diersoorten. Dan kan de mens ook uitsterven, toch?”

“Mama, je hebt jezelf wat aangedaan, hé!”
“Waarmee?”
“Met twee kinderen. Ik denk dat dat niet zo slim was. Je hebt geen tijd meer voor jezelf zo, hé.”

Freek vertelt aan Oskar dat hij een van zijn oma’s nooit gekend heeft. “Had die oma een baard?”

Oskar is boos op mij en steekt zijn tong uit naar mij. “Oskar, wat is dat nu?” “Mijn tong had frisse lucht nodig, mama!”

“Hoor je een o in taart, Oskar?”
“Ja!”
“Ik hoor het niet, hoor. TAART.”
“Jamaar zo niet. Toarte. In het West-Vlaams zit daar wel een o in, hé.”

“Mama, het is al uren ochtend en ik moet hier in mijn bed zitten wachten tot je eindelijk wakker wordt. Wat is dat voor een begin van het jaar?”

“Otis, je bent de liefste van de hele familie. Je brengt mij zoveel geluk.”

Ik mors mijn eten op mijn buik: “Pfft, ik begin die buik echt beu te worden!”
“Tjah, mama… je moet maar niet zoveel geknuffeld hebben met papa. Je krijgt een baby als je erg verliefd bent en heeeeeel heeeeel hard knuffelt. Zo is dat.”

“Mijn papa is heel slim. Die weet heel veel. Ik ben nog niet slim.”
“En mama? Is zij slim.”
“(…) Weet jij bijvoorbeeld hoe een ventilator precies werkt, mama? Of waarom een bed vier poten moet hebben?”
“Euhm, nee.”
“Dan ben je niet zo slim, hé.”
“Tjah, dat is waar.”
“Maar gelukkig kun je wel koken, mama!”

Oskar zingt ‘Well, Well, Well van Duffy: “Waaah! Waaah! Waah! Waah! (…) Mama, van wie is dat liedje?”
“Van Duffy.”
“Waar woont Duffy eigenlijk?”
“Ik denk in Groot-Brittanië ergens. Weet het niet zo goed, Oskar.”
“Hmmm, ik denk dat ze van Holland is. Ze zijn daar allemaal zo luid.”

“Mama? Wanneer ga jij eigenlijk stoppen met opzwellen?”

“Het opruimen is toch niet zo evident als ik had gedacht.”

Oskar: “Het is blauw en groen. Het vliegt in de lucht en mensen poepen er op. Wat is het?”
“…”
“De aarde.”

“Ik kan niet slapen. Ik ben zoooooo ziek. Ik ben te ziek om te slapen, mama!”
“Oei, wat heb je, Oskar?”
“Handpijn.”

Oskar vraagt aan de Sint:
1. Een bloempot
2. Een plant met bloemen voor in die pot
3. Een bananenboom
4. Een appelboom

Dikke tranen bij O vanavond. Hij maakt zich zorgen over het aantal bomen op de wereld. “Wat als stoute mensen alle bomen omzagen en niemand dat weet en er geen nieuwe bomen geplant worden? Dan is er geen zuurstof meer! En wat moet ik doen als ik een boomstronk zie? Tegen wie moet ik zeggen dat er een nieuwe boom geplant moet worden?”

“Ik wou dat ik ook een meisje was.”
“Ja? Waarom, Oskar?”
“Omdat ik dan later ook grote borsten heb en er de heeeele dag kan aanzitten.”

“Oskar, is dat jouw stoel die in het midden van de living staat?”
“Yes, ma’am.”

O: “Mama, wanneer mag ik mijn wenkbrauwen knippen?”
Ikke: “Als je zo groot bent als papa en je wenkbrauwen te lang zijn.”
O: “Wanneer is dat?”
Ikke: “Als je zelf bijvoorbeeld getrouwd bent en kinderen hebt met een vrouw.”
O (in paniek): “Welke vrouw? Welke vrouw, mamaaaaa??? Je had toch beloofd dat ik met jou of papa kon trouwen! Ik vertrouw je niet meer, mama!”

“Ratje? Je bent toch niet een heel pak salami aan het opeten, hé?” – “Nee, een half.”

“Ik kan niet meer normaal kijken! Zo blij ben ik.”

“Ik hou van dansen, maar niet van regels. Ik ga niet op les, want dat zijn toch allemaal regels die het gaan verpesten.”

“Ik voel me zo onrustig de laatste weken, mama. Ik verlang zo naar ons rustig leven in Amerika. Ik heb rust nodig.”

“Mama, papa is de oudste dus gaat het het eerste dood. En daarna ga jij dood en dan blijf ik alleen achter. Dat wil ik niet. Ik wil dat wij voor altijd samen zijn! Gaan jullie bijna dood?”

“Waarom is er pijn in de wereld, mama?” (Hij heeft zijn teen pijn gedaan tijdens het voetballen.)

“Het is mamadag geweest en al twee keer papadag! Wanneer is het kindjesdag?”

“Het is mamadag geweest en al twee keer papadag! Wanneer is het kindjesdag?”

Oskar is overstuur: “De shape van mijn kop is een cirkel en ik wil een oval zijn zoals papa. Wij zijn vrienden en moeten dezelfde shape van kop hebben.”

“Mama, ik kan dat programma niet zien! Zet je het af? Er zijn teveel zwarten!”
“Waaaaat?”
“Er zijn zoveel zwarten, mama. Ik kan dat echt niet zien.”
(Ik ga even kijken.)
“Oskar, dat zijn ZWAARDEN, geen ZWARTEN.”

“Yeah, I am a cool dude!”

“Mama, ik heb honger. Mag ik een stuk komkommer?”
“We komen net van tafel, Oskar, en jij wou niets eten. Ook geen komkommer.”
“Mama… (diepe zucht) soms weet ik gewoon niet wat ik wil.”

“Mama, ik vind ‘Eenoog’ zo’n mooie naam voor een baby.”
“Maar wat als de baby twee ogen heeft? Is dat dan niet raar dat we hem of haar Eenoog noemen, Oskar?”
“Twee-oog is ook een mooie naam!”
“Ik vind dat eerder iets voor een poes of een hond. Of een piraat.”
“Ik vind het stoer voor een jongen.”

“Mama, ik wil iets lekkers van een plant.”
“Wat wil je? Zeewier?”
“Nee, IETS lekkers van een plant.”
“Een peer?”
“Nee, dat groeit aan een boom!”
“Wat wil je dan?”
“Iets dat aan speciale struiken groeit.”
“Wat dan? Zeg het dan gewoon, Oskar!”
“Cola.”

Oskar kijkt in zijn cinema een Russisch filmpje.
“Wat zeiden ze net? Wat betekent dat?”
“Oskar, mama en papa kunnen geen Russisch. Ik weet het niet.”
“Waaaaaat? Jullie kunnen geen saucisse??”

Op de kinderboekenplank in februari

Ik weet niet of het iets genetisch is, maar die liefde voor boeken zit er hier goed in bij Oskar. Naar de bibliotheek gaan is een van zijn hoogtepunten van de week. Mensen kijken altijd een beetje vreemd op als wij met een huilend kind de bibliotheek uitlopen. Hij zou er blijven slapen als het kon.

Vrijdag was het trouwens ook raak. We waren op een fundraising evenement op de school van zijn vriendinnetjes en die school had een prachtige bibliotheek. Midden in het schoolgebouw, met glazen muren en een grote knusse leeshoek in de vorm van een kasteel. Oskar wou er zooooo graag in, maar dat kon niet. Tranen. Hele dikke.

Als mama van een kind met een serieuze boekenliefde is het ook niet altijd makkelijk, want die dikke tranen komen er elke week ook als hij zijn boeken weer moet afgeven. Ik ben dus blij dat elke bibliotheek hier een winkeltje met afgedankte boeken heeft waar we na het bibliotheekbezoek uitgebreid shoppen.

Ik zet even de 5 favoriete boeken van februari op een rijtje. Tips zijn altijd welkom, want ik vind het niet altijd even makkelijk om nieuw materiaal te vinden.

1. ‘A Child’s Calendar’ van John Updike. Met luister-cd waarop de auteur zelf zijn gedichten voorleest. De gedichten gaan over de maanden van het jaar. De cd wordt hier grijs gedraaid en Oskar kent de gedichten ondertussen helemaal uit het hoofd. Zelf vind ik het ook zalig. Vond het wel eerst griezelig om Updike, die al een zestal jaar dood is, opeens te horen praten. Haha.
Is echt een leuke manier om je kind kennis te laten maken met poëzie. Oskar is onder de indruk van zinnen als: “The pavement wears popsicle stains.” en “Frost bites the lawn.” Kon niet vinden of er ook een Nederlandstalige versie van is, maar ook in het Engels blijft het een aanrader. Er is geen mooiere manier om Engels te leren.

51QEXSAXMYL._SX258_BO1,204,203,200_

2. ‘Skippyjon Jones Lost in Spice’ by Judy Schachner. Weer: ik weet niet of de boeken ook in het Nederlands bestaan, maar ze blijven sowieso een aanrader. Misschien wel niet voor hele kleintjes, want er wordt gespeeld met taal (Engels en Spaans). Skippyjon is een Siamese kat die denkt dat hij een hond is en allerlei avonturen beleeft in zijn kast. Oskar houdt van alle boeken, maar deze is favoriet. Zelf vind ik het nogal een tongtwister om het voor te lezen. Veel verzonnen woorden, taalspelletjes en… veel Spaans. Hier kun je het boek bekijken en beluisteren.

skippyjon-jones-lost-in-spice-image

3. ‘Mr. Tiger Goes Wild’ van Peter Brown. Over een tijger die gek doet en zijn gevoel besluit te volgen. Zalig verhaal. Herkenbaar ook. En supermooie tekeningen.

5b8d9e048df10bc29b21cf35c91cb9a1

 

4. ‘Wolfie the Bunny’ van Ame Dyckmans en Zacharia Ohora. Zag ik liggen in de boekenwinkel en MOEST ik hebben. Oskar vond er maar niets aan. Hij is een beetje bang voor wolven, moet u weten. Gelukkig kon ik hem overtuigen om toch naar het verhaal te luisteren en jawel… hij is verkocht. Wolfie is helemaal niet griezelig. Boek gaat over anders zijn en vooroordelen daarrond, maar is vooral grappig.

4cdafd4677c91cdc959a79358416cf6f

 

5. ‘Olive My Love’ van Vivian Walsh. Olive is een hondje met gehoorproblemen, vrees ik. Wanneer ze het liedje ‘Rudolph, the red-nosed reindeer’ hoort, denkt ze dat de zin ‘All of the other reindeer’ over haar gaat: ‘Olive the other reindeer’. En ze besluit dan maar om de kerstman te hulp te schieten. Er is een tekenfilm van die je op Youtube kan bekijken. ‘Olive the Other Reindeer’ is een kerstboek. ‘Olive My Love’ is een Valentijnsversie. Leuk en schattig. Freek mag het elke avond voorlezen aan Oskar. Hij vindt het FANTASTISCH dat Olive ‘All of My Love’ hoort in plaats van ‘Olive, My Love’. Ik vind het vooral uitmelken. Maar kom.

olive-my-love

 

En wat waren jullie favoriete boeken op de kinderboekenplank in februari?

 

 

Thema: Dieren en hun kleintjes

Wij zijn deze week gestart met een nieuw thema: ‘Dieren en hun kleintjes’. Een beetje als voorbereiding op de Lente enzo. Ik maakte een werkmapje voor Oskar. De oefeningen staan er twee keer in. Een keertje in het Nederlands, een keer in het Engels. Als je wil, kun je het hier downloaden. (De prentjes komen van het tinternet.)