Op de kinderboekenplank in februari

Ik weet niet of het iets genetisch is, maar die liefde voor boeken zit er hier goed in bij Oskar. Naar de bibliotheek gaan is een van zijn hoogtepunten van de week. Mensen kijken altijd een beetje vreemd op als wij met een huilend kind de bibliotheek uitlopen. Hij zou er blijven slapen als het kon.

Vrijdag was het trouwens ook raak. We waren op een fundraising evenement op de school van zijn vriendinnetjes en die school had een prachtige bibliotheek. Midden in het schoolgebouw, met glazen muren en een grote knusse leeshoek in de vorm van een kasteel. Oskar wou er zooooo graag in, maar dat kon niet. Tranen. Hele dikke.

Als mama van een kind met een serieuze boekenliefde is het ook niet altijd makkelijk, want die dikke tranen komen er elke week ook als hij zijn boeken weer moet afgeven. Ik ben dus blij dat elke bibliotheek hier een winkeltje met afgedankte boeken heeft waar we na het bibliotheekbezoek uitgebreid shoppen.

Ik zet even de 5 favoriete boeken van februari op een rijtje. Tips zijn altijd welkom, want ik vind het niet altijd even makkelijk om nieuw materiaal te vinden.

1. ‘A Child’s Calendar’ van John Updike. Met luister-cd waarop de auteur zelf zijn gedichten voorleest. De gedichten gaan over de maanden van het jaar. De cd wordt hier grijs gedraaid en Oskar kent de gedichten ondertussen helemaal uit het hoofd. Zelf vind ik het ook zalig. Vond het wel eerst griezelig om Updike, die al een zestal jaar dood is, opeens te horen praten. Haha.
Is echt een leuke manier om je kind kennis te laten maken met poëzie. Oskar is onder de indruk van zinnen als: “The pavement wears popsicle stains.” en “Frost bites the lawn.” Kon niet vinden of er ook een Nederlandstalige versie van is, maar ook in het Engels blijft het een aanrader. Er is geen mooiere manier om Engels te leren.

51QEXSAXMYL._SX258_BO1,204,203,200_

2. ‘Skippyjon Jones Lost in Spice’ by Judy Schachner. Weer: ik weet niet of de boeken ook in het Nederlands bestaan, maar ze blijven sowieso een aanrader. Misschien wel niet voor hele kleintjes, want er wordt gespeeld met taal (Engels en Spaans). Skippyjon is een Siamese kat die denkt dat hij een hond is en allerlei avonturen beleeft in zijn kast. Oskar houdt van alle boeken, maar deze is favoriet. Zelf vind ik het nogal een tongtwister om het voor te lezen. Veel verzonnen woorden, taalspelletjes en… veel Spaans. Hier kun je het boek bekijken en beluisteren.

skippyjon-jones-lost-in-spice-image

3. ‘Mr. Tiger Goes Wild’ van Peter Brown. Over een tijger die gek doet en zijn gevoel besluit te volgen. Zalig verhaal. Herkenbaar ook. En supermooie tekeningen.

5b8d9e048df10bc29b21cf35c91cb9a1

 

4. ‘Wolfie the Bunny’ van Ame Dyckmans en Zacharia Ohora. Zag ik liggen in de boekenwinkel en MOEST ik hebben. Oskar vond er maar niets aan. Hij is een beetje bang voor wolven, moet u weten. Gelukkig kon ik hem overtuigen om toch naar het verhaal te luisteren en jawel… hij is verkocht. Wolfie is helemaal niet griezelig. Boek gaat over anders zijn en vooroordelen daarrond, maar is vooral grappig.

4cdafd4677c91cdc959a79358416cf6f

 

5. ‘Olive My Love’ van Vivian Walsh. Olive is een hondje met gehoorproblemen, vrees ik. Wanneer ze het liedje ‘Rudolph, the red-nosed reindeer’ hoort, denkt ze dat de zin ‘All of the other reindeer’ over haar gaat: ‘Olive the other reindeer’. En ze besluit dan maar om de kerstman te hulp te schieten. Er is een tekenfilm van die je op Youtube kan bekijken. ‘Olive the Other Reindeer’ is een kerstboek. ‘Olive My Love’ is een Valentijnsversie. Leuk en schattig. Freek mag het elke avond voorlezen aan Oskar. Hij vindt het FANTASTISCH dat Olive ‘All of My Love’ hoort in plaats van ‘Olive, My Love’. Ik vind het vooral uitmelken. Maar kom.

olive-my-love

 

En wat waren jullie favoriete boeken op de kinderboekenplank in februari?

 

 

Thema: Dieren en hun kleintjes

Wij zijn deze week gestart met een nieuw thema: ‘Dieren en hun kleintjes’. Een beetje als voorbereiding op de Lente enzo. Ik maakte een werkmapje voor Oskar. De oefeningen staan er twee keer in. Een keertje in het Nederlands, een keer in het Engels. Als je wil, kun je het hier downloaden. (De prentjes komen van het tinternet.)

Beter laat dan nooit: Valentijnstraktaties

Hier trakteren kindjes dus in de klas met Valentijn. Meestal is dat met snoep of chocolaatjes, maar bij ons in de co-operatieve is snoep niet toegelaten. Veel kindjes eten geen snoep of eten suikervrij. Ergens in november had ik in de uitverkoop 10 houten latten gekocht. Het plan was om daar dan een labeltje aan te hangen met ‘You rule!’. Vond dat wel goed gevonden van mezelf. Alleen kan ik die latten nergens meer vinden. Dus kocht ik vorige week last minute, bij de apotheek of all places, kleine bellenblaasjes.

Morgen gaat Oskar trakteren met bellenblaasjes met labels die ik hier haalde. Wreed op tijd allemaal. En ook wreed zelfgemaakt enzo.

1469824_10152869216704900_1413438378291946901_n

Valentijnskroon

Valentijn is a big deal around here. Terwijl ik Valentijn alleen ken als een feestdag waarop je chocolade of bloemen aan je lief geeft, kent Oskar Valentijn ondertussen als het feest waarop je traktaties en kaartjes maakt voor iedereen die je graag ziet. Hij is echt al weken aan het knutselen met brrrr… glitterlijm en stickers.

Dit jaar is nog eens heel bijzonder, want zijn tante Bieke is er dan! Niet dat hij haar ooit tante noemt, want voor hem is Bieke gewoon ook mama. Ik heb al een paar keer gehad dat mama’s van vriendjes na een playdate voorzichtig komen polsen naar onze gezinssituatie: “Klopt het dat Oskar twee mama’s heeft? Dat jij zijn Amerikaanse mama bent en dat Bieke zijn Belgische mama is?” Euhm. Sta je daar schoon te blinken.

Maar kom, wij maakten vandaag een Valentijnskroon!

Wat heb je nodig?
– rode vilt
– elastiek of een haarband
– vulsel
– schaar
– naald
– contrasterend garen (wij gebruikten geel)*

*Contrasterende kleuren zijn mooi, maar ook makkelijker voor beginnende naaiertjes. Kunnen ze makkelijker zien of ze fouten maken en hoe groot hun steken zijn.

Hoe ga je te werk?
1. Knip twee hartjes uit de rode vilt en laat je kind de twee zijden aan elkaar naaien.

IMG_20150212_092320888_HDR2. Wanneer je bijna rond het hartje genaaid hebt, vul je het hartje op met vulsel. Naai het hartje dicht. 
IMG_20150212_093556800 IMG_20150212_093621857

3. Maak van het stuk elastiek een haarband door de twee uiteinden aan elkaar te naaien. Wij gebruikten al een kant-en-klaar exemplaar uit de winkel. Naai het hartje op de haarband. Et voilà. Vier ze!

IMG_20150212_094933602Was dat nu leuk? Oskar zeurt al een jaar om te leren naaien, maar ik vond hem daar precies nog te jong voor. Vandaag kon hij me eindelijk overtuigen en kijk… Hij deed het fantastisch en is al de hele ochtend aan het naaien. Hij heeft net een T-shirt voor zijn pop genaaid. Echt zalig. Gewoon een T-shirt uit vilt geknipt, twee delen aan elkaar en er dan met stift een tekening op gemaakt. Foto moet je maar gaan zoeken op mijn Instagram. Was dus een hit hier en nog eens super cute ook. <3

Confettizakjes!

Het is carnaval! Niet dat Oskar weet wat dat is, want hier in Texas zie je er eigenlijk niets van. In Louisiana, de staat hiernaast, wordt het wel gevierd. En in België en Nederland natuurlijk ook. Daarom maakten we confettizakjes.

Wat heb je nodig?
- goedkope, doorzichtige gel*
– ziplock zakjes
– confetti**
– schaar
– plakband

* Wij gebruikten een tube en dat is handig. Kun je makkelijker gieten.
** Wij gebruikten van die harde plastieken confetti. Het was misschien niet zo slim om sterren te nemen, want die hebben vijf scherpe puntjes die gaatjes kunnen prikken in de zakjes.

IMG_20150210_083904926

Hoe ga je te werk?
1. Vul je zakje met confetti.

IMG_20150210_083940147

2. Doe er de gel bij.

IMG_20150210_084022884

3. Doe het zakje dicht. Doe voor de zekerheid nog wat plakband over het ziplockmechanisme of hoe dat ook mag heten. IMG_20150210_084159087

4. Spelen maar!

IMG_20150210_084513657 IMG_20150210_084554023_HDRWas dat nu leuk? Hmmm, Oskar vond de zakjes maken leuker dan ermee spelen. Maar kom, hij heeft er toch wel vijf volle minuten mee gespeeld. En misschien dat hij het straks nog wel bovenhaalt. Wie weet.

Kaarsjes maken

Dankjewel voor de lieve reacties. Deed deugd. Otis drinkt weer van de borst (in de draagdoek) en daar zijn we heel erg blij om. Enenenen… de melkproductie is op gang aan het komen. Alles komt goed! <3

En nu over tot de orde van de dag…

2 februari. Maria Lichtmis ofte Candlemas in’t Engels. De dagen worden weer langer, we hebben minder licht (kaarsen) nodig en dat moeten we vieren met lichtjes (wij maken dan kaarsjes) en pannenkoeken! Pannenkoeken zijn voor vanavond. De kaarsjes maakten we deze ochtend om 7 uur.

Wat heb je nodig?

– stukjes van oude kaarsen*
– wiekjes**
– een grote ovenschaal, bloempot, bak…
– nat zand
– steelpannetje met water
– oude glazen bokalen of oude blikken
– schatten om in het zand te drukken zoals schelpen, steentjes, noten…

* Wij hebben nooit restanten van kaarsen in huis. Of toch niet veel. Ik koop meestal gewoon een groot pak met theelichtjes en die breken we in stukjes. De wieken van die theelichtjes hergebruiken we voor onze kaarsen. Is echt superhandig, want geen gepruts om je wiekjes rechtop te houden in het gesmolten kaarsvet. Ah nee, bij theelichtjes zit daar onderaan zo’n ijzerkleurig rondje aan waardoor de wieken rechtop blijven staan.

** Als je dus geen theelichtjes gebruikt, kun je ook zelf wieken maken door katoenen draadjes in kaarsvet te dompelen en dan te laten drogen. De wieken kun je dan tussen twee lucifers hangen tijdens het gieten.

Hoe ga je te werk? 

Vul je ovenschaal met nat zand en druk het zand stevig aan.

IMG_20150202_081112563Verzamel schatten die je wil gebruiken om in het zand te drukken.

IMG_20150202_082936669Druk je schatten in het natte zand en haal ze er dan weer uit.

IMG_20150202_083104476

Je krijgt dan dit:

IMG_20150202_083108521

Vul de hele ovenschaal met afdrukken van je schatten en zet er dan de wiekjes in.

IMG_20150202_083722483Zet daarna een pot/pannetje water op het vuur en zet daarin een oude bokaal/oud blik. Doe daarin je kaarsvet en laat het smelten. Wij gebruikten een satéprikker om te roeren.

IMG_20150202_084332834Wanneer het kaarsvet helemaal gesmolten is, haal je het van het vuur en laat je je kaarsvet eerst wat afkoelen. Gewoon een paar minuutjes. Als het te warm is, zou het wel eens in het zand kunnen trekken. Daarna giet je het kaarsvet voorzichtig in de afdrukken in het zand.

IMG_20150202_084629471

Laat alles stollen en haal dan je kaarsjes voorzichtig uit het zand. Als je de kaarsen als drijfkaarsen wil gebruiken, dan kun je het zand er even afspoelen onder de koude kraan. Let op: Als je drijfkaarsen wil, moet je zorgen dat je wiek mooi in het midden zit en de vorm van je kaars een vorm is die blijft drijven. Bij ons was dat niet zo, dus vulden we een bloempot met zand en zetten we daar onze kaarsen in.

IMG_20150202_093018910_HDR

IMG_20150202_093403063_HDR

Was dat nu leuk? Jaaaaa! Het was heel leuk, maar wel een heel werk. We waren er twee uur zoet mee en ik had veel opkuis. Zand, kaarsvet en een (bijna) vijfjarige. Je kent dat wel. Normaal had ik het buiten gedaan, maar het was een beetje koud. Zeker voor een baby van 3 maanden in de draagdoek. En om zeven uur ‘s morgens.

Allez, hup! Wij gaan pannenkoeken bakken voor vanavond!

Over met je gat in de Texaanse boter vallen enzo

Lang getwijfeld of ik hier wel over zou bloggen. Over de andere kant van het moederschap. Over de problemen met de borstvoeding met Otis. Niet omdat ik daar niet over wil bloggen. Integendeel. Maar toen ik vier jaar geleden mijn hart luchtte over Oskar kreeg ik nogal vaak commentaar over hoe we het wel of niet aanpakten. Maar ja, dat hoort nu eenmaal bij bloggen.

En weet je, ik wil van mijn blog ook geen klaagzang maken. Ik ben hier met mijn gat in de Texaanse boter gevallen. Zondag zat ik in een topje buiten bbq te eten. Allez, ik bedoel maar… hoe goed hebben wij het hier niet?

10945645_10152805906134900_161406283261648000_n

Not everything is bigger in Texas. Of toch niet onze bbq.

Maar kom, het is hier niet alle dagen saucissen eten aan het zwembad. Er is ook nog de realiteit van een baby’tje dat niet goed aan de borst drinkt. Toen ik maandag in het ziekenhuis bij de lactatiedeskundige aankwam met mijn baby van ruim 5 kilo keken ze wel wat raar op. “Hij ziet er niet uit als een baby die slecht van de borst drinkt!” Euh, nee, dat is waar, maar weet je hoeveel tijd en energie ik in voeden steek?

Al vanaf dag 1 had Otis dezelfde problemen als Oskar: niet aanhappen, geen interesse om te eten, slecht zuigen. “Ik moet het gewoon wat tijd geven,” prentte ik mezelf in. Tot hij maandag in borststaking ging en ik dus in actie schoot. Lactatiedeskundige zag ‘a serious problem’ en belde zelf de speech therapist (een soort van logopediste die gespecialiseerd is in baby’tjes). En ondertussen ging ik ook nog maar eens langs de pediater langs.

Het verdict:

– Reflux: Hoe erg weten we niet en gaan we ook niet uitzoeken, want het is goed om het kind helemaal te traumatiseren voor het leven. (Zeker de mijne… Pediater vermoedt, net als bij Oskar, hooggevoeligheid.) Oplossing: zwaardere medicijnen.

– Tongriempje te strak, een heel erg hoog verhemelte dat een beetje ‘misvormd’ is én een bovenlip die heel strak aan zijn tandvlees vastzit. Hij kan zijn bovenlipje niet mooi rond de borst leggen. Gevolg: Otis kan heel moeilijk aanhappen en zuigt niet hard genoeg. Oplossing: elke week naar de logopediste en thuis oefenen doen om zijn spieren te trainen.

– Tracheomalacie: Om het 100 procent zeker te weten, zouden we een onderzoek moeten doen. Maar zowel kinderarts als speech therapist vonden dat niet nodig, want er kan toch niets aan gedaan worden. Tegen dat hij 18 maanden is, zou hij eruit gegroeid moeten zijn. Tracheomalacie wordt ook wel een ‘slappe luchtpijp’ genoemd. Otis zijn luchtpijp klapt dus in bepaalde posities (een beetje) dicht waardoor hij geen lucht genoeg kan krijgen. Vandaar het moeilijk drinken en het weigeren van de borst in bepaalde posities.

Het is geen drama. Ik weet het wel, maar toch. Ik vind het behoorlijk hard aankomen als je baby hysterisch wordt en weigert te eten als hij een borst ziet. Iedereen zegt dat ik het niet persoonlijk moet nemen. Maar vertel mij eens hoe ik dat doe? Die borst is wel van mij, hé. Allez ja.

Ondertussen drinkt hij elk uur kleine beetjes in de doek en kolf ik, maar mijn melkproductie is superlaag. Komt waarschijnlijk omdat ik het nooit goed opgebouwd heb. Rond drie maanden kan het dan inderdaad kelderen. Hoop zo dat we het redden met de borstvoeding, maar deze ochtend schreeuwde ik tegen Freek dat hij maar een pak kunstvoeding moest gaan kopen. Ja, ikke… die Oskar 4 jaar lang borstvoeding heb gegeven. Ja, ikke. Ik weet het. Gelukkig kwam hij thuis met een gehuurde professionele kolfmachine en een peperdure papfles die hij was gaan halen in het ziekenhuis (in het lactation center… ja, hier in het ziekenhuis is daar een hele afdeling voor).

Allez, fingers crossed dat het goed komt hier. Je hoort het wel of ik de lokroep van de kunstvoeding kan weerstaan. Insert ironie, hé. Als je me kent dan weet je dat ik eerst ALLES ga proberen om hem de borst te blijven geven. Heb bovendien een kinderarts die er net zo over denkt. En kijk, dan is Amerika plots zo slecht nog niet met haar (of is het zijn?) lactatiedeskundigen en pediaters die niet moeten weten van kunstvoeding.